بعد از چندین سال فعالیت در اینترنت یاد لحظات و خاطرات سالیان گذشته بر آنم داشت که سری به وبلاگ های دوست آن زمان بزنم تا شاید خاطراتی زنده شود... آشنایی حقیر با دنیای اینترنت به سالهای 80 و 81 بازمی‌گردد، دوران دانشجویی و تب و تاب خاص آن دوران، البته گاه که یاد آن دوران می‌افتم، افسوس می‌خورم چرا که چه لحظاتی که بیهوده در تشکل‌ها و برنامه‌های آن زمان هدر ندادیم، اما به هر حال آن فعالیت‌ها زمینه‌ای شد برای اختصاصی کردن فعالیتم در زمینه وبلاگ‌نویسی و فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی با محور لرستان و مردم لر؛ که بعداً سبب آشنایی با دوستان زیادی شد، که آشنایی با آنها غنیمیتی است.

كاوش‌هاي باستان‌شناسي در غار «يافته» لرستان به منظور شناسايي بقاياي انسان‌هاي فرهنگ اوريناسي در ايران با همكاري دانشگاه ليژ‌ بلژيك و سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كشور آغاز مي‌شود.
فرهنگ اوريناسي مربوط به شکارچيان اوليه است كه در دوران پارينه سنگي جديد از 40 هزار تا 18 هزار سال پيش مي‌زيسته‌اند. اين انسان‌ها، اولين انسان‌هايي هستند كه ابزار‌سازي پيشرفته و تيغه‌سازي را شروع می‌كنند. تا‌كنون در مناطق خاورميانه، افغانستان و اروپا شواهدی از سكونت اين انسان‌ها به دست آمده است.
«فريدون بيگلري» كارشناس باستان‌شناسي و سرپرست ايراني هيات مشترك در مورد كاوش‌ در غار يافته گفت:« با توجه به اين‌كه پيش از اين و در كاوش‌هاي گروه آمريكايي دانشگاه ييل كه به سرپرستي دكتر فرانك هول در اين غار انجام شد ، آثاري از سكونت انسان‌هاي اوريناسي (پارينه سنگي جديد) به دست آمد، قصد داريم تا با ادامه مطالعات اطلاعات خود را از بقاياي باستان شناختي اين غار و فرهنگ اوريناسي بيشتر كنيم.»

مهدی ویس‌کرمی / نشریه لور

نقطه‌ی ضعف بزرگی که هنوز در بین فعالان اجتماعی، فرهنگی و سیاسی لر دیده می‌شود اینست که ما هنوز به فعالیت‌های منسجم تشکیلاتی عادت نکرده‌ایم، ای کاش در لرستان هم تشکیلاتی مانند «انجمن آسماری بختیاری» وجود داشت. ای کاش شاعران لر به تاسیس انجمن‌های ادبی منطقه‌ای ادبی اقدام می‌کردند، و ای کاش فعالان سیاسی لر نسبت به تأسیس احزاب سیاسی، جنبشی از خود نشان می‌دادند.

برای مطالعه‌ی قسمت‌های قبلی، [اینجا] کلیک کنید.

 در بخش‌های قبلی به مواردی مانند تفکیک لرها در چند استان، بافت طبیعی مناطق لرنشین، تغییر نظام‌های سیاسی، تهاجمات فرهنگی و رسانه‌ای اقوام همسایه به عنوان برخی از دلایل افول تفکر هویت‌خواهانه، اتحاد و انسجام درون‌قومی مردم لر اشاره کردیم، در ادامه دو عامل اساسی دیگر را نیز برمی‌شماریم.

مهدی ویس‌کرمی / نشریه اینترنتی لـــور:
یکی از دلایلی که باعث ماندگاری مؤلفه‌های فرهنگی و زبانی اقوام می‌شود، نگرش خاصی است که به صورت توجه به منافع اجتماعی و اقتصادی یک قوم، تکلم به زبان مادری، توجه به موسیقی محلی، پژوهش، گسترش و پاسبانی از فرهنگ فولکلور، نامگذاری فرزندان و اماکن با اسامی قومی، نگارش و استفاده از زبان و خط بومی و ... بروز پیدا می‌کند.

می‌توان گفت در بین بسیاری از فعالان و قلم به دستان لر هنوز تعریف دقیق و روشنی از قوم و قومیت مطابق با تعاریف جامعه‌شناختی آن وجود ندارد و هنگامی که سخن از قومیت و منافع قومی می‌رود بسیاری آن را مترادف با پدیده‌های مردودی چون طایفه‌گرایی، خویشاوند سالاری و ... پنداشته و با آن مخالفت می‌ورزند، بدیهی است مباحثی از این دست در تعاریف جدید جامعه‌شناسی محلی از اعراب نداشته و به هیچ وجه قابل دفاع نیستند. در این نوشتار ابتدا سعی می‌کنیم به تعریفی از پدیده‌های قومیت، ویژگی‌های مشترک اقوام، هویت و تفکر قومی بپردازیم و آنگاه در قسمت آتی نوشتار به دلایل افول تفکر قومی - به معنایی که خواهیم گفت- خواهیم پرداخت.

فوج تمدن رضاخان آمد و قطار و ارتش و اداره و مدرسه آورد. اما مردان خوب ما را به دار كشيد و بقيه را تحقير كرد. ساختار طوايفي بهم خورد و شهرنشين شديم. ايل مرد و كوچ تعطيل شد. ما در خانه‌هاي محقر پاسنگر و وخمي (وقفي) و دردلاكي (درب دلاكان) و در كناره گورستان خضر حبس شديم. فرزندان خوانين سركش، كراوات زدند و فارسي صحبت كردن را آموختند. اما عكس‌العمل مردم مغلوب ما، سكوت بود. ما لال شده بوديم. توان فرياد نداشتيم. اگر به تمدن اعتراض مي‌كرديم، فحش مي‌خورديم. بعد از شكست از رضاخان ما به فكر رفتيم. اما خوابمان برد. ديگر هم نمي‌توانستيم بسنده به كوه‌هاي اطراف خود باشيم. ما شهر سر جاده شمال به جنوب شده بوديم. اما انصافاً اخلاق دم گاراجي و زندگي سقطي و سر راهي در مرام‌مان نبود.

::کئ مئ‌میره وه که دنگش چی طلا بی؛ طلای آواز لر در خاک آرام گرفت

::گزارش تصویری لور مراسم تشییع و خاکسپاری استاد رضا سقایی

::گزارش تصویری سعید سروش از خاکسپاری سقای تشنگان آواز لری

به گزارش ایلنا متن پیام تسلیت «احمد مسجدجامعی» بدین شرح است:

با كمال تاسف خبر درگذشت استاد رضا سقایی از هنرمندان پرتلاش كه سال‌های متمادی برای صیانت از هنر این مرز و بوم و آوا و نوای لری كوشید واصل شد. برخی از قطعات ماندگار او در سال‌های دفاع مقدس زمزمه بسیاری از رزمندگان غیور لر زبان بود. اینجانب درگذشت این هنرمند مردمی را به دوستدارانش، خصوصا هموطنان زاگرس‌نشین و همچنین خانواده داغدارش تسلیت می‌گویم.

آخرین مطالب مربوط به درگذشت شادوران رضا سقایی در نشریه لور

»» مراسم تشیع پیکر استاد سقايي؛ پنجشنبه مقابل تالار وحدت

»» بهرام سلاحورزی: بمیرم سیت «رضا سقایی»

»» احد چگینی: کدامین پیراهن«دِوارکُت»را برایت«دِه وَر» کنیم ؟

»» پیام مشترک جمعی از اهل قلم کُرد و مرکز مشترک لُر سلیمانیه بمناسبت درگذشت«رضا سقایی»

»»ایرج رحمان‌پور:  صدای ماندگار لرستان به زندگی پیوست

»»پیام‌های تسلیت استاد شکارچی و استاد منظمی

»» عباس میرهاشمی: دیگر کسی نیست تا برای «قدم‌خیر» «کولایی» از برگ پینه ببندد

سفری رت وه سفر تا کئ بیایہ/ دلکہ پُر حسرتم ده غم درآیہ
رضا سقایی، استاد بی بدیل موسیقی لری درگذشت

به گزارش خبرنگار نشریه لور از بیمارستان ساسان تهران، استاد «رضا سقایی»، خواننده‌ی نامدار موسیقی لری خرم‌آبادی صبح امروز، یک‌شنبه 27 تیرماه، پس از مدت‌ها تحمل رنج بیماری دارفانی را وداع گفت.

استاد رضا سقایی از سال 87 به دلیل سکته مغزی در بیمارستان های عشایر خرم‌آباد و رجائی کرج بستری شده بود، اخیرا به بیمارستان ساسان تهران منتقل شده بود.

رضا سقایی، نام بلندی است که بسیاری از مردم ایران و جهان نام لر و موسیقی لری را با صدای وی می‌شناسند. سقایی در طول زندگی پربار هنری خود آثار ماندگاری چون «تفنگ»، «موتورچی» « قدم خیر» و ... را به جامعه هنر و موسیقی مردم لر و ایران تقدیم کرد.

متاسفانه عمل لوزه وی در سال 57 وی را از دنیای خوانندگی دورتر کرد و علاقمندان موسیقی لری را از حنجره طلایی وی محروم نمود.

 در سال 86 ، ترانه «دايه دايه» با تنظيم استاد مجتبي ميرزاده و با صداي شادروان سقايي جزء آثار فاخر و ماندگار يکصد سال اخير موسيقي ايران به ثبت رسيد.

به گفته فتح الله سقایی برادر آن زنده یاد مراسم تشییع وی روز سه شنبه از مقابل تالار وحدت برگزار می شود تا با انتقال به خرم آباد به خاک سپرده شود.

نشریه لور مراتب تسلیت خود را به خانواده آن مرحوم و جامعه فرهنگ و هنر لرستان و ایران اعلام می‌دارد.

اخبار تکمیلی را در نشریه لور بخوانید:

»» پیام های تسلیت استاد شکارچی و استاد منظمی به مناسبت درگذشت رضا سقایی

 استاد احمد حجتی بروجردی: (وبلاگ ایشان)

ساقی سَــر ای پیالہ پر کو

گاهی نظرئ وِه خلق لُر کو

ســـاقی دیہ بسہ خنہ‌زاری

داغم کو وه آتشئ کہ داری